USG stawów biodrowych to najlepsza metoda diagnostyki dysplazji stawów biodrowych.

Dysplazja stawów biodrowych

Dysplazja stawu biodrowego czyli niedorozwój stawu biodrowego jest jedną z najczęstszych wad wrodzonych u człowieka. Problemy występują u około 5% niemowląt.

Dysplazja polega na nieprawidłowym ukształtowaniu stawu. Główka kości udowej powinna idealnie pasować do zagłębienia miednicy, zwanego panewką. W tej wadzie panewka jest spłycona, w mniejszym stopniu pokrywa głowę kości udowej, cechuje się stromym nachyleniem. Nieprawidłowo ukształtowany jest także koniec kości udowej będący elementem stawu.

Przyczyna powstawania dysplazji jest nieznana. Dużą rolę pełnią czynniki genetyczne. Potwierdza to częstsze rodzinne występowanie dysplazji biodra oraz częstsze występowanie wady u dziewczynek (4 - 6 razy częściej niż w chłopców). Przyczyną może być również nieprawidłowe ułożenie dziecka w łonie matki. Stwierdzono również, że hormony ciążowe matki - relaksyna i estrogeny powodują zwiotczenie torebki stawowej co predysponuje do rozwoju dysplazji.

Nie wykryta wcześnie dysplazja prowadzi do nieodwracalnych zmian stawu biodrowego, skrócenia nóżki i utykania. Stwierdzona zbyt późno wymaga unieruchomienia nóżek w gipsie i leczenia operacyjnego. Leczenie jest długotrwałe i nie zawsze powoduje całkowitą korekcję wady. Wczesne rozpoznanie jest najważniejsze dla dalszego leczenia oraz całkowitego wyzdrowienia. Postępowanie lecznicze jest wtedy krótkie, mało skomplikowane i skuteczne.

Lekarz neonatolog przeprowadza badanie stawów biodrowych po urodzeniu. Jednak najpewniejszą metodą jest badanie USG. Jest ono zupełnie nieszkodliwe, a bardzo precyzyjnie pokazuje ułożenie kości udowej w stosunku do panewki. Zdjęcie RTG jest rzadko wykorzystywane w rozpoznawaniu dysplazji z powodu szkodliwości promieniowania rentgenowskiego i wprowadzenia badań USG do diagnostyki.

Metoda, którą posługuje się ortopeda nosi nazwę metody Graffa od nazwiska lekarza, który wprowadził ten sposób diagnozowania dysplazji. Polega ona na pomiarach części kostnych dobrze widocznych w ultrasonografii. Określa się ją w skali od I do IV. Jedynka to biodra prawidłowe. Stopień IIA prawidłowe - do trzeciego miesiąca życia, IIB i IIC oznaczają zagrożenie przemieszczenia stawu, III to podwichnięcie, a IV - zwichnięcie.

Według nowoczesnych standardów medycznych każde niemowlę powinno mieć wykonane badanie USG stawów biodrowych. Można je wykonać w każdym wieku dziecka, jednak najwłaściwszym momentem jest 6 tydzień życia dziecka. Jeśli wystąpią nieprawidłowości lekarz zaleci odpowiednie leczenie i badanie kontrolne.

W naszym ośrodku badanie jest wykonywane przez specjalistę ortopedę dziecięcego z dużym doświadczeniem klinicznym. Pozwoli ono na wczesne wykluczenie lub wykrycie dysplazji stawu biodrowego, a przez to na prawidłowy rozwój Twojego dziecka.